O produkcie
W łazience Nero Marquina wnosi nastrój wyciszonej elegancji. Na zdjęciu wzoru dominuje matowa czerń z siatką jasnych, srebrzysto-białych żył, które biegną ukośnie i rozgałęziają się w drobniejsze linie. Rysunek jest dynamiczny, ale nie chaotyczny — pojedyncze mocniejsze pasma porządkują kompozycję, nadając płycie graficzny, zdecydowany charakter pasujący do strefy umywalki. Na niewielkiej powierzchni blatu pod umywalkę ten rysunek czyta się szczególnie dobrze, bo każdy fragment żyłkowania jest widoczny z bliska podczas codziennej toalety.
To spiek wielkoformatowy, nie naturalny marmur, co w łazience ma wymierną przewagę. Powierzchnia jest nienasiąkliwa, odporna na zacieki z wody, mydła, kosmetyków i środków czyszczących, a także na kwasy zawarte w niektórych preparatach do pielęgnacji. Naturalny Nero Marquina wymagałby w tym miejscu ostrożności i regularnej impregnacji; spiek tego nie potrzebuje i nie matowieje od kontaktu z wodą twardą czy detergentami. W praktyce blat wokół umywalki, na którym osadza się kamień z twardej wody, wystarczy przetrzeć łagodnym środkiem — osad nie wnika w strukturę i nie pozostawia trwałych smug. Warto jednak omijać agresywne preparaty na bazie silnych kwasów do fug, kierując je punktowo, by nie zacierać jednolitości matu na większej powierzchni.
Czarny blat pod umywalkę dobrze komponuje się z białym lub jasnoszarym ceramicznym fragmentem oraz z armaturą w kolorze chromu, czerni lub miedzi — ta ostatnia, widoczna na zdjęciu kuchennym przy baterii, szczególnie podkreśla głębię czerni. Jasne żyły utrzymują kontakt z bielą sanitariatów, dzięki czemu ciemny blat nie przytłacza, lecz buduje kontrast. Czerń jest często wybierana do łazienek o nowoczesnym, minimalistycznym wyrazie, gdzie pełni rolę mocnego elementu. Dobrze współgra z dużym lustrem w cienkiej ramie, z drewnianą szafką podumywalkową oraz z jasnymi płytkami na ścianie, na których ciemny blat tworzy wyraźną linię.
W strefie umywalki ciemny blat dobrze sprawdza się także jako podstawa pod umywalkę podblatową, gdzie krawędź otworu szlifuje się i poleruje, dzięki czemu spiek styka się z ceramiką gładką, łatwą do utrzymania linią. Przy umywalce wpuszczanej w blat warto przewidzieć delikatny spadek powierzchni w stronę odpływu, by woda nie zatrzymywała się na płycie. W łazience z prysznicem typu walk-in ten sam materiał można poprowadzić na ścianę kabiny i na posadzkę brodzika, uzyskując spójną, ciemną oprawę całej strefy mokrej.
Format 160 x 320 cm umożliwia wykonanie blatu pod umywalkę nablatową wraz z okładziną ściany za nią z jednego rysunku żył, co daje efekt ciągłej, spójnej powierzchni. Pod umywalkę nablatową otwór odpływowy i przejście pod syfon wycina się fabrycznie, z dokładnym dopasowaniem do modelu ceramiki. Grubości 6, 12 i 20 mm pozwalają dobrać rozwiązanie zarówno do lekkiej okładziny, jak i masywnego blatu z widoczną, litą krawędzią.
