Calacatta Rosenoir — Blaty łazienkowe z kamienia naturalnego

Calacatta Rosenoir ze scallowej kolekcji Scalla Naturale to marmur, który do łazienki wnosi coś, czego żaden kompozyt ani konglomerat nie jest w stanie podrobić — głębię rysunku, jaką daje tylko struktura powstała w naturze przez miliony lat. Jasne, kremowo-białe tło przecinają nieregularne, miejscami różowawo-rdzawe żyły, które nie układają się w powtarzalny wzór, tylko prowadzą własną, nieprzewidywalną trasą przez całą płytę. Każdy blat pod umywalkę wycięty z tego materiału będzie inny — nie tylko w innym pomieszczeniu, ale nawet na sąsiadujących fragmentach tej samej płyty 313 x 196 cm. To właśnie odróżnia kamień naturalny od materiałów syntetycznych: tam wzór jest zaprojektowany i powielany, tu jest efektem procesów geologicznych, których nie da się zaplanować ani skopiować. W łazience taki blat sprawdza się szczególnie dobrze tam, gdzie ma być głównym elementem wizualnym pomieszczenia — pod umywalką, gdzie światło z lustra i górnego oświetlenia podkreśla przebieg żył, na obudowie wanny, która staje się wtedy niemal rzeźbiarskim elementem wnętrza, oraz jako wąska półka, gdzie nawet niewielka powierzchnia pokazuje charakter kamienia. Grubość 20 mm pozwala na solidne, stabilne krawędzie bez konieczności dodatkowego podklejania, co ma znaczenie przy elementach narażonych na kontakt z wodą i wilgocią.　　 Marmur jest bardziej porowaty niż granit, dlatego przy blacie pod umywalkę i obudowie wanny kluczowe jest zabezpieczenie powierzchni impregnatem — najlepiej powtarzanym raz na rok lub dwa, w zależności od intensywności użytkowania. Codzienna pielęgnacja nie wymaga niczego specjalnego: wystarczy wilgoda ściereczka i delikatny detergent bez kwasów, które mogłyby matowić powierzchnię. Warto unikać zostawiania na dłużej kosmetyków na bazie alkoholu czy octu oraz szybko wycierać rozlaną wodę, żeby nie zostawiała zacieków na jaśniejszych partiach kamienia.　　 Decydując się na Calacatta Rosenoir do łazienki, trzeba pogodzić się z tym, że nie da się z góry przewidzieć dokładnego układu żył na gotowym elemencie — to ryzyko, ale i największa wartość tego materiału. W zamian otrzymuje się blat, który nie ma odpowiednika w żadnej innej łazience, bo taki układ słojów po prostu się nie powtórzy.