Viola — Stoły i meble

Na blatach stołów i w elementach meblowych Viola pokazuje swój dekoracyjny potencjał w pełni. Białe tło z rozbudowaną siecią grafitowych żył i ciepłymi, bordowo-rdzawymi akcentami tworzy powierzchnię o malarskim rysunku, która na blacie stołu staje się naturalnym centrum kompozycji. Każdy fragment płyty ma nieco inny układ żył, dzięki czemu mebel wygląda jak wykonany z mocno użylonego, naturalnego kamienia. Konglomerat kwarcowy jest gładki, jednorodny i łatwy w utrzymaniu czystości, co ma znaczenie przy stołach jadalnych i kawowych narażonych na codzienne plamy. Materiał ten jest przeznaczony do wnętrz, dlatego sprawdzi się w jadalniach, salonach i przestrzeniach dziennych, ale nie jest polecany na meble ogrodowe wystawione na słońce i opady. Jak w przypadku każdego konglomeratu, warto chronić powierzchnię przed bezpośrednim stawianiem gorących naczyń, używając podstawek pod garnki, dzbanki i półmiski prosto z piekarnika. Plamy z wina, kawy, herbaty czy sosów warto wycierać na bieżąco wilgotną ściereczką z łagodnym detergentem, a do mycia nie stosuje się szorstkich gąbek ani agresywnych środków, które mogłyby naruszyć wykończenie. Na co dzień blat stołu wystarczy przecierać miękką ściereczką, a do okolicznościowego odświeżenia użyć preparatu przeznaczonego do kwarcu. Aranżacyjnie blat z tego wzoru dobrze komponuje się z drewnianymi lub czarnymi metalowymi nogami stołu, a jasne tło rozświetla strefę jadalną i optycznie ją powiększa. Grafitowe żyłkowanie wiąże mebel z ciemnymi dodatkami i meblami tapicerowanymi w stonowanych kolorach, natomiast bordowe akcenty pozwalają wprowadzić cieplejsze elementy dekoracyjne. Viola często wybierana jest do stołów, które mają stanowić wyrazisty punkt aranżacji, a także do blatów konsoli i komód, gdzie kamienna płaszczyzna podnosi rangę całego mebla. Do nóg z jasnego dębu biała baza wnosi lekkość i ciepło, do czarnej, metalowej podstawy daje graficzny, nowoczesny kontrast, a rdzawo-bordowe wtrącenia łatwo powiązać z tekstyliami i dodatkami w cieplejszych odcieniach. Od strony wykonawczej wielkość blatu, kształt krawędzi i grubość płyty dobiera się do konstrukcji mebla oraz proporcji wnętrza. Cieńszą płytę często podkleja się od spodu, aby uzyskać optycznie grubszą, masywną krawędź bez nadmiernego ciężaru, a same krawędzie zaokrągla się lub fazuje, co jest bezpieczniejsze przy stole, wokół którego się siada. Przy dużych blatach jadalnych planuje się sposób podparcia, by płyta nie pracowała pod obciążeniem, a w przypadku łączenia dwóch płyt układ żył dobiera się tak, aby spoina była jak najmniej widoczna i nie przerywała rysunku.