Kreta — Parapety

Jako parapet Kreta wnosi do okna stonowany, betonowy akcent w jasnoszarej, chłodnej tonacji. Powierzchnia jest matowa, z miękkim chmurzastym rysunkiem i bez wyrazistego użylenia, dzięki czemu parapet nie dominuje, lecz spokojnie współgra z ramą okienną i kolorem ścian. Mineralny, surowy charakter wzoru dobrze odpowiada wnętrzom minimalistycznym i industrialnym. Na tle białej lub szarej ściany jasny beton czyta się jako naturalna, spokojna półka pod oknem, która porządkuje strefę okienną, nie przyciągając na siebie nadmiernej uwagi. Spiek kwarcowy jest tu materiałem bardzo wdzięcznym do stosowania w obu wariantach — wewnątrz i na zewnątrz. To istotna przewaga: parapet wewnętrzny często bywa narażony na bezpośrednie nasłonecznienie, a spiek dzięki odporności na promieniowanie UV nie zmienia koloru i nie żółknie z czasem. Nieporowata struktura nie chłonie wody z donic ani zacieków z kondensacji, jest odporna na zarysowania i nie wymaga impregnacji. Te same właściwości — mrozoodporność, niska nasiąkliwość i odporność na warunki atmosferyczne — sprawiają, że Kreta nadaje się również na parapety zewnętrzne, gdzie współpracuje ze stolarką okienną i elewacją. W codziennym utrzymaniu parapet wystarczy przetrzeć wilgotną ściereczką; ślady po doniczkach czy zacieki z podlewania kwiatów schodzą bez trudu i nie pozostawiają trwałych obwódek. W parapecie wewnętrznym sprawdza się cienka płyta z subtelnie sfazowaną lub prostą krawędzią; w wersji zewnętrznej warto przewidzieć odpowiedni okap i spadek odprowadzający wodę, a także prawidłowe podparcie i uszczelnienie styku ze ścianą. Materiał można też poprowadzić jako ciągłą półkę pod oknem o większej szerokości, na przykład w wykuszu lub przy oknie tarasowym, gdzie parapet pełni funkcję siedziska albo dodatkowej powierzchni odkładczej. Wycięcia pod rolety czy prowadnice planuje się przed obróbką płyty. Jasnoszary, betonowy odcień dobrze komponuje się z białą stolarką, z drewnem oraz z grafitowymi ramami okien. We wnętrzu rozjaśnia strefę okna, a na elewacji harmonijnie współgra z tynkiem w odcieniach szarości i bieli. Często wybierany jest tam, gdzie pożądana jest spójna, chłodna paleta, a beton ma stanowić cichy łącznik między wnętrzem a fasadą. Może stanowić ciekawe połączenie z ciemną stolarką i jasnymi ścianami, a także z drewnianą podłogą, której ciepły ton równoważy chłód betonu. W pomieszczeniu utrzymanym w bieli parapet wprowadza delikatny, szary akcent, który nadaje strefie okna charakter, nie zaburzając stonowanej całości. Przy oknach o dużej szerokości warto rozważyć poprowadzenie tego samego wzoru również jako blatu pod oknem lub półki, aby zachować ciągłość materiału. Płyta 332 x 166 cm pozwala wykonać długie parapety z minimalną liczbą łączeń.