Umber — Elewacje i ogrody

W zastosowaniach elewacyjnych i ogrodowych Umber pokazuje swój ciepły, terakotowy charakter z odcieniem palonej gliny, który dobrze odpowiada nowoczesnej architekturze poszukującej naturalnych, ziemistych barw. Gładka, matowa powierzchnia o jednorodnym kolorze sprawia, że duże powierzchnie okładzin wyglądają spokojnie i nowocześnie, bez przypadkowego rysunku. Ciepła barwa dobrze starzeje się wizualnie i nie nuży, dzięki czemu nadaje się na reprezentacyjne fragmenty fasady widoczne od strony wejścia. Spiek kwarcowy jest tu materiałem trafnym, ponieważ łączy odporność na promieniowanie UV z odpornością na mróz, wilgoć i zmienne warunki atmosferyczne. Dzięki temu barwa nie blaknie pod wpływem słońca, a powierzchnia nie chłonie wody, co jest istotne na zewnątrz, gdzie nasiąkliwe materiały narażone są na pękanie podczas cykli zamarzania i odmarzania. To jeden z niewielu materiałów, który z czystym sumieniem można rekomendować zarówno na nasłonecznione elewacje, jak i na elementy ogrodowe. Powierzchnia jest odporna na zabrudzenia atmosferyczne, a deszcz w dużej mierze sam ją domywa, co ogranicza koszty utrzymania fasady. Umber sprawdza się jako okładzina fragmentu fasady, na przykład wyeksponowanej ściany wejściowej, jak i jako materiał na całą elewację budynku. W ogrodzie można go zastosować na okładziny murków, donic, trzonów grillowych czy elementów małej architektury, a także na blaty kuchni letnich narażonych na słońce i deszcz. Montaż na elewacji wykonuje się w technologii klejonej na przygotowanym podłożu lub na podkonstrukcji wentylowanej, z zachowaniem szczelin dylatacyjnych, które pozwalają płytom pracować przy zmianach temperatury bez naprężeń. Ciepły odcień dobrze komponuje się z zielenią roślinności, drewnem i jasnymi tynkami, tworząc naturalne, stonowane zestawienia, a w otoczeniu ogrodowym podkreśla barwy liści, traw ozdobnych i drewnianych tarasów. Na nowoczesnych bryłach terakotowa okładzina równoważy chłodne, szare powierzchnie betonu architektonicznego i przeszklenia, wnosząc przytulny, materiałowy akcent. W kuchni letniej czy strefie grilla terakotowy spiek dobrze znosi kontakt z wysoką temperaturą i tłuszczem, a opady deszczu w dużej mierze samoczynnie domywają powierzchnię, więc utrzymanie czystości na zewnątrz jest proste. Przy projektowaniu okładziny warto zaplanować rozmieszczenie spoin i ich szerokość z myślą o pracy termicznej materiału oraz o czytelnym, regularnym podziale dużych formatów, który porządkuje bryłę budynku. Dobrym uzupełnieniem terakotowej fasady są drewniane akcenty wokół wejścia, kortenowe detale o zbliżonej, rdzawej tonacji oraz nasadzenia traw i bylin w ciepłych barwach, które podkreślają ziemisty charakter materiału. Duże formaty płyt 321 x 144 cm ułatwiają uzyskanie ciągłych powierzchni z ograniczoną liczbą spoin na fasadzie, co podnosi walory estetyczne i ułatwia utrzymanie elewacji w czystości przez wiele sezonów.