Tundra A — Elewacje i ogrody

W architekturze zewnętrznej Tundra A wykorzystuje swoją największą zaletę — pełną odporność na warunki atmosferyczne i promieniowanie UV. Spiek nie blaknie pod wpływem słońca, nie nasiąka wodą i jest mrozoodporny, co czyni go materiałem dobrze przygotowanym na elewacje i powierzchnie ogrodowe. Kremowo-białe tło z ciepłymi beżami, rdzawo-karmelowe rozmycie oraz rozsiane ciemne okruchy mineralne nadają fasadzie naturalny, kamienny charakter, czytelny zarówno na fragmencie ściany, jak i na całej, rozległej powierzchni. Wielkoformatowe płyty 160 x 320 cm dobrze odpowiadają na potrzeby nowoczesnej architektury, w której ceni się duże, jednolite tafle z ograniczoną liczbą spoin. Cienki wariant 6 mm sprawdza się jako lekka okładzina elewacyjna mocowana w systemach wentylowanych, a grubsze płyty 12 i 20 mm znajdują zastosowanie tam, gdzie potrzebna jest większa wytrzymałość mechaniczna, na przykład na powierzchniach narażonych na uderzenia. W ogrodzie jasny rysunek Tundra A dobrze komponuje się z zielenią roślinności, drewnem tarasów i elementami betonowymi, a ciepłe rdzawe akcenty harmonijnie współgrają z naturalnymi materiałami sypkimi i kamieniem ozdobnym. Na elewacji jasna tonacja optycznie powiększa bryłę budynku i często bywa wybierana do nowoczesnych domów o prostej geometrii. Wzór można zastosować jako wyróżniający się fragment, na przykład pas wokół wejścia, albo objąć nim całą fasadę, uzyskując spójny, kamienny wyraz. W praktyce elewacyjnej spiek montuje się najczęściej w fasadach wentylowanych na podkonstrukcji aluminiowej, z mocowaniem mechanicznym na kotwy tylne lub klejenie systemowe, co pozwala na swobodną cyrkulację powietrza i odprowadzanie wilgoci. Przy dużych taflach istotne jest zaplanowanie szczelin dylatacyjnych, kompensujących pracę termiczną materiału i podłoża. Na tarasach i ścieżkach ogrodowych płyty układa się na podsypce, na wspornikach regulowanych lub na kleju mrozoodpornym, zawsze z zachowaniem spadków odprowadzających wodę. Dla nawierzchni zaleca się wykończenie strukturalne o podwyższonej antypoślizgowości, zwłaszcza w strefie basenu czy przy schodach ogrodowych. Pielęgnacja sprowadza się do okresowego zmywania wodą pod ciśnieniem, a osady organiczne czy ślady po liściach usuwa się bez agresywnych środków. Dzięki temu, że kolor nie reaguje na słońce i mróz, fasada zachowuje jednolity wygląd przez lata, a ewentualna wymiana pojedynczej płyty w razie uszkodzenia mechanicznego nie wiąże się z ryzykiem różnicy odcienia tak dużej jak przy kamieniach naturalnych. W projektach ogrodowych jasny rysunek Tundra A dobrze komponuje się z drewnem kompozytowym tarasów, kortenowymi donicami oraz bujną zielenią, a ciepłe rdzawe rozmycie łagodzi chłód betonowych i stalowych detali małej architektury. Na elewacji warto przemyśleć układ podziałów płyt już na etapie projektu, tak aby spoiny tworzyły regularny, czytelny rytm współgrający z linią okien i drzwi. Przy fragmentarycznym zastosowaniu, na przykład jako obudowa wejścia czy ścianka akcentowa w ogrodzie, kamienny charakter materiału wyraźnie wyróżnia daną strefę, nie przytłaczając przy tym całej bryły budynku.