Black Taurus — Elewacje i ogrody

Black Taurus to granit o głębokim, falującym rysunku, w którym czerń łączy się z miedzią, rdzą i kremowymi żyłami kwarcu. Na powierzchniach zewnętrznych taki wzór tworzy ciepłą, ciemną fakturę o dużej głębi, dobrze widoczną w świetle dziennym. To kamień, który na elewacji lub w ogrodzie zwraca uwagę bez potrzeby dużych powierzchni, dlatego często stosuje się go fragmentarycznie, jako element wyróżniający wybrane części budynku lub założenia ogrodowego. Granit jest materiałem odpornym na warunki atmosferyczne, mrozoodpornym i trwałym, dlatego dobrze sprawdza się na zewnątrz, w tym jako okładzina elewacyjna oraz element architektury ogrodowej. To odróżnia go od konglomeratów kwarcowych, których do zastosowań nasłonecznionych i zewnętrznych nie zalecamy, ponieważ żywice spajające kruszywo mogą tracić barwę pod wpływem promieniowania słonecznego. Jeśli rozważasz bardzo duże, jednolite powierzchnie elewacji, alternatywą o zbliżonym, ciepło-ciemnym charakterze może być spiek kwarcowy, odporny na promieniowanie UV i dostępny w wielkim formacie, który ogranicza liczbę spoin na rozległych ścianach. W obu rozwiązaniach kamień zewnętrzny warto zabezpieczyć impregnatem hydrofobowym, który ogranicza nasiąkanie i ułatwia spływanie wody. W architekturze zewnętrznej Black Taurus dobrze komponuje się jako fragment elewacji lub akcent, na przykład okładzina wejścia, słupów czy fragmentu ściany, na tle jasnych tynków, betonu i drewna. W ogrodzie ciemny kamień harmonijnie współgra z zielenią roślin oraz z jasnymi nawierzchniami, na których stanowi wyraźny kontrast. Często wybierany jest tam, gdzie zależy na połączeniu naturalnego kamienia z nowoczesną formą. Sprawdza się jako okładzina podmurówki ogrodzenia, czoło schodów tarasowych, obudowa donic murowanych czy detal przy oczku wodnym, gdzie wilgotna powierzchnia pogłębia czerń i wydobywa miedziane pasma. Pod kątem obróbki i montażu okładziny elewacyjne wykonuje się z płyt o grubości dobranej do systemu mocowania, klejonych lub wieszanych na podkonstrukcji. Spoiny pomiędzy płytami planuje się równomiernie, a krawędzie zewnętrznych naroży łączy się na tak zwane jerunki, czyli docięcia pod kątem, by uniknąć widocznej grubości materiału. Powierzchnia płomieniowana lub matowa lepiej znosi warunki zewnętrzne i jest mniej śliska niż poler, co ma znaczenie na nawierzchniach i stopniach narażonych na deszcz. Na zdjęciach widać wzór oraz całą płytę na ekspozycji, co pozwala ocenić rysunek przed zaplanowaniem podziału na elewacji. Format 325 x 190 cm i grubość 20 mm dają swobodę w doborze elementów okładzinowych oraz w komponowaniu układu płyt na większej powierzchni, z możliwością dopasowania kierunku żył do linii architektonicznych budynku.