Bianco Lasa — Blaty kuchenne

Bianco Lasa to spiek inspirowany słynnym włoskim marmurem z Lasa, a jego powierzchnia od razu zdradza to pokrewieństwo. Tło jest niemal czyste, mleczno-białe, z delikatnym ciepłym podtonem, po którym przebiegają subtelne, pionowe smugi w odcieniach jasnej szarości i bladej kości słoniowej. Żyłkowanie jest miękkie, rozmyte i równoległe, bez ostrych kontrastów, dzięki czemu kamień sprawia wrażenie spokojnego i jednolitego, a jednocześnie zachowuje naturalny rytm prawdziwego marmuru. Matowe wykończenie wygładza światło i podkreśla mlecznobiały charakter płyty, ograniczając przy tym refleksy, które na połyskliwej powierzchni potrafiłyby uwypuklić smugi po ściereczce. W kuchni ten spiek pokazuje swoją najmocniejszą stronę. Spiek wielkoformatowy powstaje w procesie wysokiego sprasowania i wypalania, dzięki czemu jest twardy, nienasiąkliwy i odporny na zarysowania, wysoką temperaturę oraz kontakt z kwasami obecnymi w sokach cytrusowych, occie czy winie. To różnica wobec naturalnego marmuru, który w takim wnętrzu byłby narażony na trawienie i plamy. Bianco Lasa daje więc wygląd jasnego marmuru, ale bez jego kapryśności, co czyni go praktycznym wyborem na blat roboczy używany codziennie. W pielęgnacji nie wymaga impregnacji ani specjalistycznych preparatów — do bieżącego czyszczenia wystarczy ciepła woda z łagodnym detergentem i miękka ściereczka, a tłustsze zabrudzenia usuwa się odtłuszczaczem o neutralnym pH. Warto unikać agresywnego szorowania metalowymi drapakami, mimo że matowa faktura dobrze znosi codzienne użytkowanie i nie eksponuje drobnych śladów tak mocno jak powierzchnia polerowana. Format płyty 160 x 320 cm pozwala wykonać długi blat lub front wyspy z minimalną liczbą spoin, a wręcz całą zabudowę z jednego materiału. Przy łączeniach blatów spoinę warto prowadzić w mało eksponowanym miejscu, na przykład w narożniku zabudowy, gdzie ciągłość rysunku żył jest mniej widoczna. Jasna, niemal biała kolorystyka dobrze komponuje się z frontami w drewnie, z ciepłymi beżami oraz z matowymi szarościami, a w połączeniu ze złotymi lub mosiężnymi uchwytami może stanowić ciekawe, stonowane zestawienie. Pasuje również do lakierowanych frontów w bieli i w pastelach, gdzie pełni rolę spokojnego tła, oraz do podłóg z jasnego drewna i z płytek w odcieniach ziemi. W kuchni otwartej na salon rozjaśnia przestrzeń i optycznie ją powiększa, co bywa cenne w pomieszczeniach z ograniczonym dostępem światła. Dostępne grubości 6, 12 i 20 mm pozwalają dopasować rozwiązanie do projektu — cieńsze płyty na okładziny i fronty, grubsze lub klejone na widoczne krawędzie blatu, gdzie liczy się solidny, masywny rant. Krawędź można wykończyć prosto, z delikatną fazą albo podkleić w technice mitry, uzyskując pozornie grubszy blat bez nadmiernego ciężaru. Przy wycięciach pod płytę grzewczą i pod zlew warto zadbać o staranne, zaokrąglone narożniki otworów, które ograniczają ryzyko naprężeń w materiale.