Bardiglio Imperiale — Blaty kuchenne

Bardiglio Imperiale to marmur, który na zdjęciu pokazuje swój chłodny, srebrzystoszary charakter. Tło płyty jest jasne, perłowoszare, a przez całą powierzchnię biegnie miękkie, ukośne użylenie w odcieniach grafitu i stali. W jednej ze stref kolorystyka się ociepla — pojawiają się brązowo-beżowe smugi i białe, krystaliczne przejaśnienia, które nadają kamieniowi głębi i sprawiają, że żadne dwa fragmenty nie są identyczne. Polerowana powierzchnia dodatkowo podkreśla subtelne przejścia tonalne i wydobywa rysunek żył, dzięki czemu blat zyskuje wrażenie głębi nawet przy płaskim świetle kuchennych opraw. Jest to kamień naturalny z grupy marmurów, a to oznacza określoną charakterystykę użytkową. Marmur zachwyca naturalnym użyleniem i elegancją, ale jest materiałem stosunkowo miękkim i wrażliwym. Reaguje na kwasy — sok z cytryny, ocet, wino czy kawa mogą pozostawić matowe ślady (tzw. wytrawienia), a powierzchnia jest podatna na zarysowania i plamy. W kontekście blatu kuchennego, który jest strefą intensywnej, codziennej pracy z żywnością, trzeba o tym mówić uczciwie. Codzienna pielęgnacja sprowadza się do szybkiego ścierania rozlanych płynów miękką, wilgotną ściereczką oraz do mycia łagodnym preparatem o neutralnym pH — bez mleczek ściernych, octu i odkamieniaczy, które naruszają polerowaną warstwę. Bardiglio Imperiale sprawdzi się jako blat kuchenny przede wszystkim w kuchniach reprezentacyjnych i rzadziej eksploatowanych, gdzie liczy się efekt wizualny, a użytkownik akceptuje naturalną patynę kamienia. Jeśli kuchnia jest intensywnie używana, warto rozważyć impregnację, zabezpieczenie powierzchni i świadome użytkowanie, albo — gdy zależy nam na pełnej beztrosce — sięgnąć po materiał o podobnej, szarej estetyce, lecz znacznie większej odporności, jak spiek kwarcowy lub granit. To rozwiązanie zachowuje chłodny, marmurowy klimat, a jednocześnie wytrzymuje kontakt z kwasami i nożem. Pod względem obróbki marmur tnie się i poleruje łatwiej niż granit, dzięki czemu można wykonać miękkie, zaokrąglone krawędzie, fazowania czy profil typu fazeta, a połączenia płyt na wyspie da się dopasować tak, by rysunek żył przechodził w sposób ciągły z blatu na ściankę boczną. Pod płytą gazową i przy zlewie warto zaplanować większe podcięcia i pełną impregnację krawędzi. Kolorystycznie ten marmur dobrze komponuje się z frontami w bieli, jasnej szarości oraz z drewnem o ciepłym odcieniu, które równoważy stalowy chłód płyty. Ciemniejsze, antracytowe fronty stworzą z nim wyrazisty, nowoczesny kontrast, a brązowe smugi w kamieniu pozwalają domknąć aranżację dodatkami w odcieniach taupe czy mosiądzu. Dobrze zestawić go także z matowymi frontami bezuchwytowymi, które nie konkurują z żywym rysunkiem kamienia. Na zdjęciu prezentacyjnym widoczna jest cała tafla bloku — duża, jednorodna płyta z czytelnym, ukośnym rysunkiem oraz wyraźną strefą ocieplenia w prawej części. To pozwala dobrać układ żył pod konkretny blat i wyspę. Produkt dostępny jest w formacie płyty pozwalającym na realizację rozbudowanych blatów kuchennych i wysp; szczegóły dotyczące wymiarów i grubości potwierdzamy indywidualnie na etapie pomiaru.