O produkcie
Fior di Bosco w wersji wielkoformatowej to płyta o wymiarach 160 x 320 cm, która pokazuje pełnię swojego rysunku dopiero na dużej powierzchni. Tło ma barwę głębokiej grafitowej szarości, przechodzącej miejscami w antracyt, a całość ożywiają meandrujące żyły w odcieniach złota, miedzi i bursztynu oraz delikatniejsze, biało-popielate smugi. Drobne jasne wtrącenia rozsiane po powierzchni przypominają strukturę naturalnego, leśnego marmuru.
Atutem spieku wielkoformatowego jest możliwość wykonania rozległych blatów, wysp i okładzin z minimalną liczbą łączeń. Materiał powstaje przez spiekanie surowców mineralnych w wysokiej temperaturze, dzięki czemu jest twardy, szczelny i odporny na temperaturę, zarysowania oraz substancje chemiczne. Co istotne dla tej kategorii, spiek jest odporny na promieniowanie UV — nie blaknie i zachowuje barwę zarówno we wnętrzach, jak i w zastosowaniach zewnętrznych. Przy planowaniu realizacji warto pamiętać, że arkusz o boku 320 cm pozwala objąć typową wyspę jednym kawałkiem, a tam gdzie spoina jest nieunikniona, kamieniarz prowadzi ją w miejscu mało widocznym i dopasowuje rysunek żył po obu stronach łączenia, tak by przejście pozostawało dyskretne.
Wielkoformatowa płyta dobrze sprawdza się przy projektach, w których liczy się ciągłość rysunku: długie wyspy kuchenne, blaty łączące się z okładziną ściany za nimi, fronty zabudowy i obudowy elementów. Ciemne tło Fior di Bosco z metalicznym żyłkowaniem często bywa wybierane do nowoczesnych, kontrastowych aranżacji. Cienki wariant 6 mm nadaje się do okładzin pionowych i frontów, gdzie liczy się niska masa, wariant 12 mm to typowy blat roboczy, a płyta 20 mm pozwala uzyskać masywny, pełny kant bez doklejania. Krawędzie można wykończyć prosto, z fazą lub jako pogrubiany kant typu mitre, w którym dwie płyty łączone są pod kątem 45 stopni.
Kolorystycznie wzór dobrze komponuje się z jasnymi posadzkami, bielą ścian i naturalnym drewnem, na których tle grafit z miedzianym akcentem stanowi mocny punkt. Harmonijnie łączy się ze stalą, czernią i ciepłymi metalami. W otwartych przestrzeniach dzień–noc spiek poprowadzony jednocześnie na blacie kuchni i okładzinie ściany spina strefę gotowania z salonem, a powtórzenie tego samego rysunku na froncie wysokiej zabudowy daje efekt monolitu. Utrzymanie powierzchni jest proste: wystarczy bieżące przecieranie wodą z delikatnym środkiem, bez past ściernych, które mogłyby z czasem zmatowić poler.
Na zdjęciu pełnej płyty dobrze widać jaśniejszy fragment kolekcji — chłodną, srebrzysto-szarą powierzchnię gęsto poprzecinaną złoto-rdzawymi żyłami, ustawioną przy ścianie, co obrazuje skalę i ciągłość wzoru. Drugie zdjęcie pokazuje płytę w roli blatu i okładziny ściennej w przestrzeni jadalnianej. Dostępne grubości 6, 12 i 20 mm pozwalają dobrać płytę do okładzin, blatów i pogrubianych krawędzi.
